Jak wyglądałby Wrocław, gdyby na jednej mapie zobaczyć tramwaje, autobusy, pociągi i samoloty? Zamiast osobnych rozkładów — ruch całego miasta, od północy do północy. Tak powstał „Wrocław w ruchu”, interaktywna wizualizacja, którą można przewijać, zatrzymywać albo po prostu zostawić na dodatkowym ekranie.

Otwórz mapę „Wrocław w ruchu” →

To symulacja rozkładowa, nie radar na żywo. Obecna wersja pozwala wybrać każdy dzień tygodnia, korzystając z osobnych rozkładów dla 2–8 listopada 2026. Nie pokazuje rzeczywistych pozycji GPS ani opóźnień. „Dziś” wybiera aktualny dzień tygodnia w Polsce, a „Teraz” synchronizuje także godzinę. Nadal jest to odpowiedni dzień z tygodnia wzorcowego, nie aktualizowany na żywo rozkład.

Jedno miasto, cztery środki transportu

Turkusowe punkty oznaczają tramwaje, pomarańczowe autobusy, fioletowe — pociągi, a błękitne samoloty. Każdą warstwę można wyłączyć. Przy większym zbliżeniu punkty zmieniają się w sylwetki pojazdów obrócone zgodnie z kierunkiem jazdy; ich wielkość jest umowna. Liczniki pokazują pojazdy widoczne w aktualnym kadrze, dlatego zmieniają się również przy przesuwaniu i powiększaniu mapy.

Kolej obejmuje kursy pasażerskie Kolei Dolnośląskich, POLREGIO i PKP Intercity dostępne w wykorzystanym zbiorze GTFS. Przykładowy poniedziałek obejmuje 666 kursów kolejowych oraz 103 rejsowe przyloty i odloty WRO. Liczba kursów zmienia się wraz z wyborem dnia. To liczby kursów, nie unikalnych pojazdów. Mapa nie obejmuje transportów towarowych ani wojskowych.

Przewiń poranny szczyt albo zwolnij do 1×

Mapa domyślnie startuje o 03:00 z tempem 60× dla aktualnego dnia tygodnia. Godzina symulacji trwa wtedy minutę. Przycisk „Teraz” przełącza na bieżący zegar i tempo 1×. Przycisk „03:00” pozwala zacząć od wczesnego poranka, a wybór dnia tygodnia przełącza cały zestaw danych. Suwak pozwala przeskoczyć do dowolnej pory doby, a przyciski −1 min i +1 min pomagają obejrzeć konkretny manewr. Tempo 60× zmienia minutę ruchu w sekundę animacji. Przy 1× czas płynie w zwykłym tempie. „Teraz” synchronizuje zegar ze strefą Europe/Warsaw — również po powrocie do karty przeglądarki.

Na dużym ekranie jest także niewielki panel bieżącej pogody: temperatura, kierunek i prędkość wiatru, ciśnienie przeliczone na poziom morza oraz opad. Są to dane modelowe Open-Meteo, odświeżane co 15 minut. Pogoda dotyczy chwili obecnej, niezależnie od godziny ustawionej suwakiem.

Tablica jak na dworcu — także dla przystanku

Wystarczy rozwinąć nagłówek tablicy, wybrać Wrocław Główny albo wpisać nazwę stacji lub przystanku. Można oglądać przyjazdy i odjazdy razem lub osobno. Wpisy pojawiają się z wyprzedzeniem, odliczają minuty i znikają z animacją. Panel pokazuje maksymalnie sześć pozycji: dla lotniska z najbliższych 30 minut, dla transportu naziemnego z 15 minut.

Na telefonie tablica znajduje się pod mapą i początkowo jest zwinięta. Liczniki mają małe ikony zamiast długich podpisów. Przystanki o tej samej nazwie są zgrupowane; tablica nie wskazuje peronów ani rzeczywistych zmian organizacji ruchu.

Dlaczego samolot robi tak duży łuk?

Samoloty nie lecą już prostą linią od krawędzi mapy do terminalu. Scenariusz zakłada pas 29: lądowanie od wschodu i start w kierunku zachodnim. Trasy korzystają z punktów opublikowanych procedur PAŻP. Wybór procedury dla danego rejsu, zaokrąglenia zakrętów, prędkości oraz półgodzinny postój przy terminalu są jednak uproszczeniami modelu. Kołowanie nie jest odtwarzane.

Po wybraniu konkretnego lotu można wyświetlić całą trasę i wrócić do początku animacji. Duży zakręt bywa poza zwykłym widokiem miasta. Długi odcinek za nim może być już dalszą trasą odlotu, a nie częścią zawracania. W rzeczywistości przebieg zależy między innymi od wiatru i poleceń kontrolera — mapa nie jest zapisem ADS-B ani narzędziem nawigacyjnym.

Skąd bierze się ruch?

Inspiracją były animowane mapy transportu oparte na GTFS. Ten format zawiera między innymi rozkłady, przystanki i przebiegi tras. Położenie pojazdu między przystankami można oszacować na podstawie czasu. Dla kolei przebieg dopasowano do sieci torów OpenStreetMap; nie oznacza to znajomości rzeczywiście przydzielonego toru.

Źródła: otwarte dane Wrocławia, GTFS Kasznia / Mikołaj Kuranowski (CC BY 4.0), rozkład Portu Lotniczego Wrocław, PAŻP AIS, OurAirports, OpenStreetMap i Open-Meteo. Rozkłady do tej wersji pobrano 24 października 2026. Nie aktualizują się automatycznie.

Obrazek wiodący jest ilustracją wygenerowaną z pomocą AI — artystyczną wizją miasta, a nie wierną mapą. Obrazy w treści są zrzutami działającej aplikacji; część pokazuje wcześniejszy widok z przykładową datą 26.10.2026.

Uruchom mapę i zobacz rytm Wrocławia →

Teoria Beczki i AI: czy da się nauczyć model przewidywać wynik zamiast liczyć go od zera?

Na pierwszy rzut oka Teoria Beczki wygląda jak zwykły kalkulator internetowy. Użytkownik wpisuje kilka parametrów, klika przycisk i po chwili dostaje rekomendowaną pojemność zbiornika na deszczówkę.

W rzeczywistości pod spodem nie działa prosty wzór, ale pełna symulacja. To oznacza, że każda odpowiedź wymaga wykonania szeregu obliczeń opartych na rzeczywistych danych pogodowych. I właśnie w tym miejscu pojawia się bardzo ciekawe pytanie:

czy taki wynik da się przewidywać szybciej za pomocą modelu AI lub ML, zamiast za każdym razem liczyć wszystko od nowa? Czytaj dalej

Teoria Beczki: ile deszczówki naprawdę da się wykorzystać?

Deszczówka brzmi świetnie. W teorii wystarczy zbiornik, kilka rur i już można podlewać ogród wodą z nieba. W praktyce szybko pojawia się pytanie: jak duży zbiornik ma sens?

Za mały przeleje się po pierwszym większym deszczu. Za duży będzie kosztowny i przez większość czasu niewykorzystany. Właśnie po to powstała Teoria Beczki.

To internetowe narzędzie, które pomaga dobrać pojemność zbiornika na deszczówkę na podstawie rzeczywistych danych pogodowych, a nie zgadywania.

Co można policzyć?

Serwis pozwala oszacować, jak zachowywałby się zbiornik na deszczówkę w długim okresie, przy zadanej powierzchni dachu lub innej powierzchni zbierającej wodę.

Można sprawdzić między innymi:

• jaką pojemność zbiornika warto rozważyć,
• ile wody uda się realnie wykorzystać w ciągu roku,
• ile wody przeleje się i zostanie niewykorzystane,
• jak często zbiornik będzie pusty,
• jaki procent zapotrzebowania na podlewanie pokryje deszczówka,
• jak intensywnie będzie pracował zbiornik w ciągu roku.

To nie jest prosty kalkulator typu „powierzchnia razy opad”. Model bierze pod uwagę przebieg pogody dzień po dniu. Czytaj dalej

Wszędzie słychać to samo: „Sztuczna inteligencja zabierze pracę programistom, księgowym, lekarzom… nawet prawnicy są zagrożeni!” Wniosek? Jeśli nie chcesz być zastąpiony przez robota, lepiej już dziś zacznij ćwiczyć machanie łopatą. Bo podobno tylko prace fizyczne są bezpieczne – przecież AI nie przybije gwoździa ani nie wymieni uszczelki, prawda? Prawda?

No i tu wchodzę ja, cały na innowacyjnie biało, i pokazuję, że AI nie tylko nie zabiera pracy, ale może ją znacząco ułatwić. Wziąłem na warsztat przykład mojego kolegi – serwisanta AGD. Facet naprawia pralki, lodówki, zmywarki, czyli jak najbardziej fizyczna robota, żadne tam wirtuale. Ale to nie znaczy, że sztuczna inteligencja nie może mu pomóc! Czytaj dalej

Automatyzacja procesów wniosków o dotacje – jak VBA usprawnia pracę

W codziennej pracy administracyjnej czy w organizacjach zajmujących się przyznawaniem dotacji kluczowe jest sprawne zarządzanie dokumentacją, monitorowanie procesów oraz automatyzacja rutynowych zadań. Mając na uwadze te potrzeby, stworzyłem program w VBA, który znacząco usprawnia obsługę wniosków o dotacje. Projekt ten został zaprezentowany w ramach prezentacji dostępnej pod adresem: Złap Czas. Czytaj dalej

Nie każdy pamięta, ale 16 lat temu świat wyglądał trochę inaczej. Smartfony dopiero zaczynały zdobywać popularność, a GPS w telefonach był luksusem, a nie standardem. O sztucznej inteligencji mówiło się głównie na uczelniach i w laboratoriach badawczych.

Już wtedy widziałem potencjał uczenia maszynowego i postanowiłem sprawdzić, czy można lokalizować telefony bez wbudowanego GPS – wykorzystując tylko dane z sieci komórkowej (moc sygnału). Pomysł wydawał się trochę dziwaczny, bo dominowały wtedy klasyczne metody jak triangulacja  sygnału z masztów GSM. Matematyczny układ równań, który nie uwzględniał przeszkód dla sygnału GSM w mieście.

Czytaj dalej